top of page

Gideon Noordzij: “Als je eenmaal op deze manier werkt, wil je nooit meer anders”

 

Gideon Noordzij liet zich als bouwplaatsmanager bij Dura Vermeer lang leiden door de waan van de dag. Wilde ook altijd iedereen helpen, waardoor zijn eigen werk ondersneeuwde en hij vervolgens op zaterdag de bonnen en administratie zat te doen. Tot hij een keer, zoals hij het zelf zegt, flink op zijn lazer kreeg omdat hij een materieelplanning niet op tijd geregeld had. ‘Dit moet echt anders’, dacht hij. ‘Omdat ik de hele dag anderen aan het helpen ben, kom ik zelf in de problemen. Hoe zorg ik ervoor dat het buiten goed loopt?’

 

Hoe krijgen we minder druk en meer plezier? 

Gideon: “In het begin heb je het niet in de gaten, maar als je een tijd op verschillende bouwprojecten werkt, loop je elke keer tegen dezelfde dingen aan. Er is gezeik met tekeningen van de architect en de constructietekeningen, later op de bouw ontstaat gedoe met de vlechter, de projectleiders worden boos, er komt meerwerk, de planning loopt uit. Ik kon het gewoon uittekenen. En het was ook super herkenbaar voor anderen. Overal ging het zo. Dat is toch gek? We laten ons elke keer in die positie manoeuvreren. Daar moesten we gewoon iets aan doen.”

 

Gideon was op dat moment bouwplaatsmanager op het project TudorPark, een groot woningbouwproject in Hoofddorp. “Dat was ouderwets sleuren en doen, dus ik opperde om van dit project een pilotproject te maken. Dat lukte. Met die keten hebben we meteen super resultaten gehaald. Binnen vier maanden realiseerden we al een kostenbesparing van €225.000.”

 

Randvoorwaarden voor succes 

Gideon legt uit waar het om draait. “Er waren vijf randvoorwaarden om dit te laten slagen, namelijk: de harde en zachte kant van samenwerking verbinden, uitgaan van de kracht van het collectief en de kracht van de kleine stap, werken in een hartslag door regelmaat te creëren in wanneer en hoe je de samenwerking bespreekt én de samenwerking zichtbaar en meetbaar maken. We besloten ook: heel belangrijk voordat je start is dat de directie aan boord is. De eerste stap is dan ook de directie committeren aan die vijf randvoorwaarden: wil je hieraan voldoen? Zo nee, dan voeren we het programma niet uit.”

 

Belangrijk: de samenwerking meten 

“Vervolgens vormen we een kernteam met afgevaardigden van de verschillende ketenpartners. Met dat team doen we een meting om inzicht te krijgen in de samenwerking: waar scoor je als team goed op en wat niet? Aan de hand van die meting maakt het team afspraken over de samenwerking. Hoe ga je met elkaar om, wat accepteer je wel van elkaar en wat niet?”

 

Het team is zelf de veranderaar 

“Dit is al een hele interessante exercitie, want dit is echt iets van het team zelf, terwijl mensen van de werkvloer vaak denken dat de collega’s van kantoor het wel weten en bepalen. Of de externe trainer of lean coach. Maar veel kennis zit natuurlijk juist op de werkvloer en als je met een goed plan komt, zijn er maar weinig mensen die dat niks zullen vinden. De mensen van de werkvloer zijn dus vaak gewend te doen wat hen wordt gezegd, maar hebben juist veel meer invloed dan ze zelf denken. Dat is een megaschat. Laaghangend fruit.”

 

“Toch kan dit ook wel een lastige fase zijn. Het bespreken van de meting en afspraken maken over de samenwerking duurt een paar sessies, terwijl mensen op de werkvloer snel door willen. Ze willen meteen met de verbeteringen aan de slag. Maar je hebt deze basis absoluut nodig, omdat je als groep veiligheid moet creëren met elkaar. Als die veiligheid er niet is, strandt het alsnog. Is die veiligheid er wel, dan gaat het vliegwiel draaien en pak je daarna elk probleem als team heel adequaat op. We blijven vaak maar doorjagen, maar je moet soms vertragen om daarna te kunnen versnellen.”

 

Op vaste momenten bij elkaar blijven komen 

“Echt belangrijk is dat je daarna de hartslag erin houdt, dat je eens in de twee weken met het kernteam bij elkaar komt. Anders loop je het risico dat je weer terugvalt in oude patronen. Bij de pilot op TudorPark ging dit even mis, maar hebben we de boel weer bij elkaar gekregen. Dat bewees voor ons hoe belangrijk die hartslag is. We zijn in de bouw zo gewend ons alleen bezig te houden met de harde kant van samenwerking, met wát we elkaar doen. Maar die zachte kant – hóe werken we met elkaar samen – is net zo belangrijk.

 

Verbetering op verbetering 

“Toen op TudorPark het vliegwiel ging draaien realiseerden we verbetering op verbetering. De metselaars bijvoorbeeld, waren echt super blij. Het project had hoge schoorstenen en het metselen van die schoorstenen verliep niet goed. Elke keer moesten ze weer met hun kuipje die steiger op en af. Het was een hoop gedoe. Als je in de waan van de dag door blijft knallen, ben je niet bij machte daar iets aan te doen. Door de metselaars met de timmerman bij elkaar te zetten en dat proces samen slimmer te plannen, konden de metselaars de schoorstenen ineens wel in één keer achter elkaar metselen. Ze hadden vanaf dat moment veel meer plezier in hun werk, de kwaliteit werd hoger en de kosten lager.”

 

Slimmer, leuker en fijner samenwerken 

“Wat mij het meest is bijgebleven is dat je heel anders naar mensen gaat kijken als je ze wat beter kent. Als je weet wat hun drijfveren zijn en wat ze leuk vinden. Ik weet nog dat ik iemand heel nors vond, tot ik leerde over zijn privésituatie. Dat veranderde mijn blik volledig. Als je elkaar niet kent, ga je in de samenwerking maar een beetje tegen elkaar aan staan harken. Terwijl als je elkaar wel kent er begrip ontstaat, en dan kom je samen veel sneller tot een oplossing. Dan vlieg je veel prettiger en slimmer met elkaar een project aan.”

 

Bijgewerkt: 18 april 2023

November 2021

Gebruiker sinds

8

Teams

70

Gebruikers

bottom of page